Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/16071 K.2013/800

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık B.. Ç.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

5271 sayılı CMK.nun 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı kanun ile değişik 231/12.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar itirazı kabil kararlardan olup, temyizi mümkün olmadığından O yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Sanıklar V.. Y.. ve H.. Z.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin sanık V.. Y.. müdafi ve katılan vekilinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükümlerin; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun

3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından temyiz istemlerinin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanıklar V.. Y.. ve H.. Z.. hakkında hırsızlık suçundan kesin olarak kurulan hükümlere ilişkin O yer Cumhuriyet Savcısının vasfa yönelik temyiz itirazları yerinde görülerek hükümlerin temyizinin mümkün olduğu belirlenmekle yapılan incelemede,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıkların suça konu halıyı koku yaptığı gerekçesi ile çöpe attıklarının anlaşılmasına göre, sanıkların eylemlerinin mala zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde yanlış niteleme ile hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

2- Kabule ve uygulamaya göre de, sanıklar hakkında ceza tayin edilirken, yüklenen suçun niteliği gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nun 29.maddesinin uygulanması,