KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2012/20888 E., 2013/6818 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakaret, yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık ...’in katılan ...’a karşı hakaret ve sanık ... ile sanık ...’in katılan ...’a karşı yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan ... ve ... vekillerinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA
2-Sanıklar ... ile ...’in katılan ...’a yönelik yaralama suçlarından kurulan hükümlere karşı katılan ... vekilinin ve sanık ...’in katılan ...’a yönelik yaralama eyleminden dolayı kurulan hükme karşı sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11–250 esas, 2009/13 karar sayılı kararında kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararın bu kapsama dâhil edilmemesi gerektiği, yakınanın tazminat istemi bulunmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre yakınan ...’ın yaralama suçundan doğan maddi bir zararının belirlenemediği,
daha önce kasıtlı suçtan mahkûmiyeti olmayan, hükmolunan cezanın tür ve süresi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumunun bulunmadığı anlaşılan sanığın,kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, “…yasal şartları oluşmadığından…” biçimindeki yetersiz ve yasal olmayan gerekçelerle sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik yaralama suçundan kurulan hükümde,
sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2012/20888, K. 2013/6818, 2 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama