Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/35650 K.2014/26559

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle, sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, 53/1. maddesinde belirtilen hakların tamamından hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesinde sayılan hakları kullanmasından “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” şeklindeki cümlenin hüküm metninden çıkarılarak yerine “sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci fıkrasının a-b-c-d ve e bentlerinde belirtilen haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar,

aynı maddenin birinci fıkrasının c bendinde gösterilen hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” yazılmasına karar verilmesi suretiyle; diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a)Müştekinin yargılama sırasında tüm zararının giderildiğini beyan etmesi karşısında, sanık hakkında mala zarar verme suçu nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, 53/1. maddesinde belirtilen hakların tamamından hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,