Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/36657 K.2014/25482

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın aşamalarda alınan ifadesinde, suça konu aracının kapılarını kilitleyerek park ettiğini beyan etmesi ve olay sonrası kolluk görevlileri tarafından tutulan araştırma tutanağı karşısında tebliğnamenin bozma isteyen düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın, kapıları kilitli halde sokağa park edilen araçtan suça konu eşyaları çalması şeklinde gerçekleşen ve bu şekli ile mahkemenin de kabulünde olan eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu halde sanık hakkında aynı Kanun'un 142/1-e maddesince uygulama yapılması,

2-03.04.2012 tarihli kolluk görevlileri tarafından tutulan yakalama üst arama, muhafaza altına alma ve teslim tutanaklarına göre, sanığın yakalandığında hırsızlık suçunu ikrar ederek, suça konu oto teybini ve 2 adet flash belleği sakladığı yeri kolluk görevlilerine söylediği ve sanığın belirttiği yerde yapılan aramada söz konusu eşyaların bulunarak katılana iade edildiği ancak katılana ait araçtan çalınan 3 adet hoparlörlerin ise iade edilmediğinin anlaşılması karşısında; gerçekleşen kısmî iade nedeniyle katılandan kısmî iade hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Sanığa yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafiilik ücretinin, 5271 sayılı CMK'nın 101/3. maddesi uyarınca soruşturma aşamasında yapılan sorgusu esnasında mahkemece sanığı savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve yasal zorunluluğa dayanması nedeniyle, zorunlu müdafi için ödenen avukatlık ücretinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,