Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/5669 K.2018/1707

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken, eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4,119/1-c ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 4 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 1 yıl 1 ay 10 gün yerine, 10 ay 20 gün hapis cezası tayini ve devamında da hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesiyle sonuç cezanın 6400 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilerek, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar alması halinde ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebilecek ölçüde düşük değerlerin esas alınması suretiyle, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği dikkate alınarak,

somut olayda suça sürüklenen çocukların müştekiye ait işyerinden 80 TL parayı aldıklarını beyan ettikleri, müştekinin ise 80 TL para ile bıçak ve markaları aldıklarını belirtmesi karşısında para dışındaki suça konu eşyaların suç tarihi itibariyle değeri tespit edilmek suretiyle suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,