Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/5202 K.2018/2030

Dosya incelenerek gereği düşünüldü. Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 20/09/2017 gün ve 2017/1700 Esas, 2017/4916 Karar sayılı ilamı ile temyiz incelemesinin Dairemize ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosya dairemize gönderilmiş ise de.

Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun’un 31. maddesi ile değişik 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 20/01/2017 gün ve 2017/1 sayılı iş bölümüne ilişkin kararının ceza daireleri ortak hükümler bölümünde yer alan "Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkumiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkumiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır.'' şeklindeki düzenlemesi de gözetilerek;

mahkemenin 20/03/2014 gün ve 2010/240 Esas, 2014/211 Karar sayılı ilamında bir kısım sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 282/1. maddesinde düzenlenen suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama ve aynı Kanunun 207/1. maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyet kararları verildiği, 02/03/2010 tarihli iddianame ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 151/1. maddeleri uyarınca hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davalarında ise beraat kararları verildiğinin anlaşılması karşısında;

iddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, mahkumiyet hükmüne, temyizin kapsamına ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 20/01/2017 gün ve 2017/1 sayılı iş bölümü kararına göre;