KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2018/5803 E., 2019/12483 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Temmuz 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, iftira
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
359 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...’ya yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık ve müdafinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II- Sanık hakkında mağdur ...’a yönelik konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hüküm ile mağdur ...’ya yönelik iftira suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,
TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
III- Sanık hakkında mağdur ...’ya yönelik konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hüküm ile müştekisi belli olmayan hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince,
TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanığın hırsızlık eylemini gerçekleştirdikten sonra kaçmak amacıyla mağdur ...'nın konutunun eklentisi olan çatı katına girdiği, hırsızlık amacıyla işlenmemiş olan konut dokunulmazlığını bozma suçunun TCK'nın 116/1. maddesi gereğince şikayete tabi olduğu ve mağdurun da şikayetinden vazgeçtiği gözetilerek sanık hakkında şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
2- Sanığın müştekisi belli olmayan 40 TL değerindeki bakır kabloları çalmaya teşebbüs etmesi karşısında; hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2018/5803, K. 2019/12483, 8 Temmuz 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama