Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/1284 K.2019/12290

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın hırsızlık eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b maddesi kapsamında kaldığı kabul edilmesine rağmen, aynı Kanun’un 142/2-b-son maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, sanık hakkında atılı hırsızlık suçundan hüküm kurulurken yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle fazla ceza tayinine ilişkin mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanık ... olaydan sonra yakalandığında suça konu cep telefonunu sattığı kişiyi söyleyerek,

cep telefonunun soruşturma aşamasında mağdura iadesini sağlamışsa da. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26/03/2013 tarihli ve 2012/6-1232 Esas - 2013/106 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın, satıştan elde ettiği menfaati iade etmeden üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi,

etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği gibi, eşyanın, satın alan kişiden alınarak mağdura iade edilmiş olması da 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi kapsamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün olmaması nedeniyle, sanık ... hakkında koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 2-Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi kapsamında ceza tayini hakimin takdir ve değerlendirme yetkisinde ise de; bu yetkinin kullanılmasında adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması, cezanın belirlenmesi sırasında dayanılan gerekçenin; suçun işleniş şekli, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önem ve değeri, oluşan zarar ve tehlikenin ağırlığı, kanuna aykırılığın derecesi gibi hususların, yargılama konusu eylemin niteliği ve dosya içeriğine uygun olarak irdelenip denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, olayın oluş şekli,suça konu cep telefonunun değeri,sanığın esnaf olması,geçmişte tekerrüre esas oluşturacak şekilde sabıka kaydının bulunmaması gözönüne alındığında, 5237 sayılı Yasa'nın 3/1. madde-fıkrasında yer alan orantılılık ilkesi de gözetilmeden asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak ceza tayin edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,