Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/33394 K.2021/6559

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 28.05.2020 tarihli duruşmada bağışık tutulma talebinde bulunduğu, ancak mahkemece duruşmadan bağışık tutulması yönünde bir karar verilmediği ve 08.09.2020 tarihli duruşma günü hazır edilmesi için Sincan Açık Ceza İnfaz Kurumuna müzekkere yazıldığı, bu müzekkereye verilen 12.08.2020 tarihli cevabi yazıda, sanığın salgın hastalık(Covid- 19) sebebiyle izne gittiğinin ve cezaevine dönüş tarihinin 30.09.2020 olduğunun bildirildiği, böylece sanığın duruşma gününden haberdar olduğu ve hükmün verildiği duruşma tarihi itibariyle izinde olup duruşmaya katılmasına bir engelinin bulunmadığı anlaşılmakla;

mahkemece sanığın yokluğunda hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki, karar tarihi itibariyle Sincan Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığın 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak duruşmada hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilerek savunma hakkının kısıtlandığından bahisle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 03/04/2019 tarihli ve 2017/18529 E. - 2019/4845 K. sayılı bozma ilamından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 14/10/2014 tarihli kararda sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/408 Esas - 2012/117 Karar sayılı TCK 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan verilen erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma sonrası kurulan hükümde,

daha ağır cezayı içeren Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/533 Esas - 2012/1082 Karar sayılı ilamı uyarınca TCK 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan verilen erteli 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine ''Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/533 Esas - 2012/1082 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,