Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/33555 K.2021/7537

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 168/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 660,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/01/2020 tarihli ve 2018/333 Esas, 2020/16 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 10/11/2020 gün ve 9439-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/11/2020 gün ve 2020/102567 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 168/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 660,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/01/2020 tarihli ve 2018/333 Esas, 2020/16 sayılı kararını kapsayan onaylı dosya sureti incelendi.

Dosya aslının diğer suçlar yönünden istinaf incelemesi amacıyla Adana Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmiş olduğu anlaşıldığından, onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin 5. fıkrasında yer alan "Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir. Uzlaşmaya ilişkin hükümler saklıdır.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder." şeklindeki düzenleme karşısında, İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen karar tarihi itibariyle hükümlünün adli sicil kaydı bulunmadığı gibi, sanık hakkında evvelce verilmiş ve kesinleşmiş bir hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının da olmadığı anlaşılmakla, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin engel durumu bulunmayan sanık hakkında,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususu tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dosya kapsamına göre, İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/01/2020 tarihli kararıyla sanık hakkında mala zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verildiği, sanık müdafinin 16/01/2020 tarihinde kararı istinaf ettiği, sanık müdafinin bu dilekçesi üzerine mahkemenin mala zarar verme suçundan dosyayı istinaf yasa yoluna gönderip-göndermediğinin dosya kapsamından ve UYAP’tan anlaşılamadığı ve mala zarar verme suçundan istinaf talebinin reddine karar verdiğine dair ek kararın da dosyada bulunmadığından,