Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/10987 K.2023/5473

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.04.2016 tarihli ve 2016/6073 Esas No.lu iddianamesi ile sanıklar hakkında; katılan ...'a ait ikametin giriş kapısı kilit göbeğini ve balkon kapısını, katılan ...'a ait ikametin ise balkon kapısını kırarak ikametlere girdikleri, katılan ...'ın evinden 1.000,00 TL para, katılan ...'ın evinden 250,00-300,00 TL para, 66 Riyal para, ziynet eşyaları ve silah çalmaları şeklindeki eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 116/1, 119/1-c, 151/1, 54, 53/1 ve 58. maddeleri gereğince iki kez hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/324 Esas, 2016/698 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 168/2, 116/1, 119/1-c, 151/1 ve 168/2. maddeleri uyarınca sırasıyla iki kez 3 yıl, 2 yıl ve 3 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, tüm hükümler yönünden aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 168/2, 62, 116/1, 119/1-c, 62, 151/1, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca sırasıyla iki kez 2 yıl 6 ay, 1 yıl 8 ay ve 2 ay 15 ... hapis cezaları ile cezalandırılmasına, tüm hükümler yönünden aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ...'ın temyiz isteği; sanıklara atılı suçlardan alt sınırdan ceza verilmemesi gerektiği, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmaması gerektiği, sanıkların eve verdikleri zararı giderdikleri ancak evlerden aldıkları paraları ödemedikleri buna rağmen haklarında aynı Kanun'un 168. maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

2.Sanık ...'un temyiz isteği; temyiz etme iradesine ve re'sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

3.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu samimi şekilde itiraf ettiği ve katılanların zararının karşılandığı bu doğrultuda sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

4.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; bilirkişi raporlarına ilişkin diyeceklerinin sorulmadığı, diğer sanığın eylemi ... başına işlediğini belirtmesine rağmen mahkeme eylemin iştirak halinde işlendiğini belirttiği, olay zamanı sanığın koltuk değneği ile yürüyecek konumda olduğunun sorgu sırasında gözlemlendiği ve eylemi işleyemeyeceğinin açık olduğu, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın ceza almaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanıkların olay günü ... vakti katılanların evlerinin kapılarına zarar vererek girdikleri ve katılan ...'ın evinden 2 adet tabanca, para ve ziynet eşyası, katılan ...'ın evinden ise 1.000,00 TL para çaldıkları, sanıkların kovuşturma aşamasında katılanların zararını karşıladıkları bu şekilde üzerlerine atılı suçları işledikleri tüm dosya kapsamında Yerel Mahkemece ... kabul edilmiştir.

2.Sanık ... savunmasında atılı suçu ikrar etmiş, sanık ... savunmasında atılı suçu inkâr etmiştir. 04.04.2016 Değer Tespit Tutanağı, 03.04.2016 tarihli Olay Yeri Krokisi, 04.04.2016 tarihli Tutanak, 03.04.2016 tarihli Araştırma Tutanağı, 25.05.2016 tarihli Bilirkişi Raporu, 31.05.2016 tarihli Bilirkişi Raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.05.2012 tarihli ve 2012/36 Esas, 2012/375 Karar sayılı kararının birden fazla mahkûmiyet hükmünü içermesi sebebiyle hangi hükmün mükerrirliğe esas alınacağı karar yerinde belirtilmemişse de en ağırının tekerrüre esas alınması infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Dosya kapsamında yer ...

Olay Yeri Krokisi, Araştırma Tutanağı ve Bilirkişi Raporları, Mahkemenin gösterdiği gerekçe ve tüm dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerlerine atılı suçu iştirak halinde işlediklerinin ... olduğu, katılanların beyanlarında gerek mala zarar verme suçu yönünden gerekse de hırsızlık suçu yönünden toplam zararlarını belirttikleri bu doğrultuda kovuşturma aşamasında katılanların zararının karşılanması üzerine sanıklar hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulandığı,

sanık ... hakkında kurulan hükümler de, aynı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması bakımından mahkemece, "sanığın dosyaya yansıyan sosyal ilişkileri, fiilden sonra ve yargılama aşamasında gözlenen olumlu tutumu ve cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri.." şeklinde ilgili hükmün uygulanmasına dayanak olan gerekçenin yerinde, yeterli ve kanunî olduğunun anlaşıldığı,

yine sanık ... hakkında kurulan hükümler de aynı Kanun'un 51. maddesinde yer ... erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde yer ... hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmama gerekçesi olarak "sanığın kişiliği, sabıkalı geçmişi, suç işleme eğilimi ve yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığı.." nın gösterildiği bu şekilde yerinde ve yeterli gerekçe ile hüküm kurulduğu anlaşılmakla, sanıklar müdafileri, sanık ... ve katılan ...'ın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR