Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20593 K.2024/15213

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin; sanığın bedeli soruşturma ve kovuşturma aşamasında gidermediği, usul ve yasaya uygun düşen mahkûmiyet kararına karşı yapmış olduğu,

istinaf başvurusunun CMK'nın 280/2 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekirken, somut olayda tüketim miktarını engelleyecek şekilde elektrik tüketme unsurunun gerçekleşmediği gerekçesiyle sanığın CMK'nun 223/2-a maddesi gereğince unsurları oluşmayan karşılıksız yararlanma suçundan beraatine karar verilmiş olmasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;