Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/5110 K.2022/18186

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Sanığın eyleminin TCK’nun 142/2-b maddesinde tanımlanan suça uyduğu gözetilmeden aynı kanunun 142/2-h maddesinden hüküm kurulması,

b-Müşteki ...’ın kolluktaki beyanında, saat 00:15 sıralarında kamyonu ile Aksaray’a giriş yaptığı sırada sanığın el kaldırdığını gördüğünü ve yardımcı olmak için aracına aldığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

c- Müştekilere yönelik etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleşmiş olması nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılırken, aynı maddenin ikinci fıkrası da dikkate alındığında indirim oranının 1/2 oranından daha fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi,

d- Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uyarınca indirim yapılırken uygulama maddesinin TCK'nın 168/1. maddesi yerine aynı Kanun’un 168. maddesi olarak yanlış gösterilmesi,