Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7878 K.2023/314

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. 15.04.2015 tarihli 2015/9413 soruşturma numaralı iddianameyle sanığın 02/03/2015 tarihinde, gece sayılan saat 19:30 sıralarında, müştekinin işlettiği ... Caddesi No:...'da faaliyet gösteren ... İletişim isimli iş yerine, cep telefonu faturasını yatırmak için geldiği, bu sırada tezgahın üzerinde bulunan ... marka ve model cep telefonunu çaldığı, soruşturma evresinde çaldığı telefonunu aynen iade etmesi nedeniyle TCK'nın 142/2-h,143 168/1, 53 maddeleri uyarınca sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli 2015/269 Esas, 2016/413 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçlarından, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h,143, 168/1, 62, 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Sanığa 04.02.2016 tarihli oturumda müdafi atanmasına karar verildiği ancak 13.04.2016 tarihli oturumda müdafi olmaksızın sanığın savunmasının alındığı, sanığın kendisine atanan müdafiden haberdar olmadığı anlaşılmakla.

5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı ve 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi dikkate alınarak sanığın müdafii huzurunda savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle hükmün,

esasa ilişkin yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR