Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9202 K.2023/3224

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.02.2015 tarih, 2015/1043 Esas sayılı iddianamesi ile, sanık hakkında katılanın evine girerek 200 dolar, 300 TL ve cep telefonu çaldığı; telefonu, hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verilen M.K.'ya sattığı iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/1, 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2.... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/263 Esas, 2016/1000 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına; konut dokunulmazlığının ihlali suçunda ise, aynı Kanun'un 116/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği lehe hükümlerin uygulanmadığına, delil yetersizliği nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın evine girilerek 200 dolar, 300 TL ve cep telefonu çalındığı, TİB'ten gelen yazıya göre katılanın evinden çalınan cep telefonunu M.K.'nın kullandığının bildirildiği, alınan ifadesinde söz konusu cep telefonunu ... isimli kişiden 380 TL'ye satın aldığını, telefonu satın alırken ... isimli şahsa satın aldığına dair belge yazıp verdiğini, belgenin bir suretinin de kendisinde olduğunu belirtip ibraz ettiği, sanık ...'in alınan ifadesinde söz konusu cep telefonunu 20.07.2014-25.07.2014 tarihleri arasında Atatürk Lisesini karşısında bulunan telefoncuya 390 TL karşılığında kimlik fotokopisiyle birlikte sattığını,

telefonu M.K.'ya sattığı tarihten iki hafta kadar önce ... Paşa Mahallesi 75. Yıl Bulvarı ...

Berberinde traş olmak için sıra beklediği esnada yanına gelen açık kimlik ve adresini bilmediği Suriye uyruklu bir şahıstan satın aldığını söylediği, katılana ait cep telefonunun 19.07.2014 günü hırsızlandığı ve 21.07.2014 tarihinden itibaren M.K. tarafından kullanıldığı, suça konu cep telefonunu sanığın 21.07.2014 günü M.K.'ya sattığı, sanığın 21.07.2014 tarihinden iki hafta önce Suriye'li bir şahıstan satın almasının mümkün olamayacağı, dolayısıyla atılı suçları işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık; berberde tıraş olurken Suriye uyruklu bir şahıstan cep telefonunu satın aldığını, birkaç gün sonra bir telefoncuya sattığını, satarken kimliğini verdiğini, telefonu M.K. isimli şahsa doğrudan satmadığını beyan etmiştir. 3.Tanıklar ... ve ... beyanlarında; sanığı tanıdıklarını, olay günü tıraş olmaya beraber gittiklerini, sanığın cep telefonunu Suriye uyruklu bir şahıstan satın aldığını beyan etmişlerdir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın katılanın evinden diğer eşyalarla birlikte cep telefonunu çaldığı ve M.K. isimli şahsa sattığı somut olayda, sanığın cep telefonunu satın aldığını iddia ettiği tarihler ile hırsızlık eyleminin gerçekleştiği tarihler birbirini tutmadığından sanığın savunmalarına itibar edilmemiş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinin uygulanmama gerekçesinin açıklandığı, çalınan eşyaların değeri itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR