Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9495 K.2023/3534

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 06.11.2014 tarihli ve 2014/24593 Esas No.lu iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, şikayetçinin sokağa park ettiği aracını çalması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 35, 31/3, 63. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Adana 2. Çocuk Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2014/620 Esas, 2015/375 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 35, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 13.05.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Adana 2. Çocuk Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/970 Esas, 2016/420 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, tâbi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-d, 35, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 26.03.2021tarihli ve 2016/324632 sayılı, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 141. maddesinin uygulanması gerektiği düşüncesiyle bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği; dosyasının temyiz edilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikayetçinin aracını saat 12.00-13.00 sıralarında sokağa kapılarını kilitlemeden park ettiği, yaklaşık yarım saat sonra dışarı çıktığında aracının çalındığını anladığı, olayı polise bildirdiği, polisler ile birlikte araştırdıkları, aynı mahallede başka bir sokakta aracını kamyonete vurmuş ve içinde suça sürüklenen çocuk olduğu halde gördükleri, suça sürüklenen çocuğun polisleri görünce aracı bırakıp kaçmaya başladığı kovalamaca sonucunda yakalandığı, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Şikayetçi beyanlarında, aracını kilitlemeden sokağa bıraktığını, ancak üzerinde anahtarı bırakmadığını, anahtarını aldığını, ayrıca aracın başka yedek anahtarı olmadığını, aracı bulduğunda da üzerinde anahtarın olmadığını ve kablolarda oynama olmayıp kontak kısmının sağlam olduğunu belirtmesi karşısında mahkemenin uygulamasında bir hukuka aykırılık bulunmadığından Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosyadaki mevcut beyanlar ve tutanaklara göre; suça sürüklenen çocuğun şikâyetçinin aracını çalıp başka sokakta yakalandığı olayda, kesintisiz takip olmaması nedeniyle eylemin tamamlandığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR