Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9497 K.2023/3121

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.03.2016 tarihli ve 2016/3575 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın şikâyetçinin sokağa bıraktığı elektrikli bisikletini alıp gittiğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e. maddesi gereğince cezalandırılması ve aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanması ve 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2016 tarihli ve 2016/231 Esas, 2016/431 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 168/1. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; verilen cezanın suç ile orantılı olmadığına ve re'sen göz önüne alınacak nedenlerle verilen kararın hukuk ve yasalara aykırı olduğundan bozulmasını talep ettiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça konu elektrikli bisikletin direksiyon kilidi ya da başka bir kilitle kilitlenmemiş vaziyette ve üzerinde anahtarı olacak şekilde şikâyetçi tarafından bırakıldığı yerden sanık tarafından alındığının, bu hâliyle sanık ...'nin üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığa 5237 sayılı Kanun'un 141. maddesi gereğince alt sınırdan ceza tayin edilmiş, bu yönden hükümde hukuka aykırı bir hâl bulunmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Hüküm tarihinde Karaisalı K1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 27.06.2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196. Maddesine aykırı olarak sanığın savunma hakkının kısıtlanmasında hukuka aykırılık görülmüştür.

2. 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık tespit edilmiştir.

3. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2015 karar tarihli, 2010/460 Esas, 2015/353 karar sayılı ilamında, sanık hakkında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR