Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9634 K.2023/3560

Katılan sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile katılan sanık ... hakkında şantaj suçundan kurulan beraat hükmünün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karacasu Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.04.2016 tarihli ve 2016/83 Esas No.lu iddianamesi ile, katılan sanık ... hakkında katılan ... ile katılan sanık ... tarafından işletilen iş yerinden 03.03.2016 günü saat 18.00 ve 22.25 sıralarında sırasıyla bir paket sigara ve bir adet içki çalmak şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 168/1, 145, 53, 58 ve 63; katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'ı ve katılan ...'i kendisine yarar sağlamak maksadıyla tehdit etmek şeklindeki eylemi nedeniyle şantaj suçundan aynı Kanun'un 107/1, 43/2 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/133 Esas, 2016/194 Karar sayılı kararı ile katılan sanık ...'ın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 168/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına; katılan sanık ...'nın şantaj suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e. maddesi gereği beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; katılan sanık ... hakkında kurulan beraat kararının suçun sabit olması nedeniyle bozulması gerektiğine; kendisi hakkında verilen mahkûmiyet kararının haksız olduğuna, değer azlığı ile zararın giderilmesi hususlarının dikkate alınmadığına, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ve re’sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan sanık ...'ın üzerine atılı hırsızlık suçu bakımından. 03.03.2016 tarihinde katılan sanık ...'ın katılan ... ile birlikte ...

Market isimli iş yerine müşteri olarak girdiği, iş yeri sahibi olan katılan ...'nın dikkatsizliğinden yararlanarak kasa arkasında bulunan bir paket Marlboro marka sigara alarak üzerinde gizlediği, iş yerinden aldığı diğer ürünlerin parasını ödemesine rağmen sigaranın parasını ödemeden iş yerinden ayrıldığı, yine; aynı gün saat 22:25 sıralarında katılan sanık ...'ın aynı iş yerine müşteri olarak geldiği, iş yeri çalışanı katılan sanık ...'nın dikkatsizliğinden yararlanarak bir adet içki şişesini hırkasının içine soktuğu, iş yerinden aldığı diğer ürünlerin parasını ödemesine rağmen bu ürünün parasını ödemeden iş yerinden ayrıldığı,

katılan sanık ...'nın sanık ...'in arkadaşı olan tanık B.Ü.'yü görünce kendisine sanığı sorduğu, aynı zamanda yine tanık İ.E.'ye durumu anlattığı, ...'in alkol hırsızladığını söylediğini, bunun üzerine İslam'ın parayı temin ederek alkolün parası olarak 100,00 TL verdiği, Özgür'ün de para üstünü ...'ye geri verdiği, bu suretle katılan sanık ...'ın hırsızlık suçunu işlediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiş; katılan sanık ...'nın üzerine atılı şantaj suçu bakımından ise;

katılan sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve yeterli delil elde edilemediğinden bahisle beraatine karar verilmiştir.

2. CD çözümüne ilişkin tutanak, katılan sanık ...'nın inkar niteliğindeki savunmaları, katılan sanık ... ile katılan ...'in ifadeleri ile tanıkların aşamalardaki beyanları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Sanık ... Hakkında Şantaj Suçundan Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Katılan sanık ...'ın hırsızlık suçunun sanığı oluşu, katılan ...'in de aynı suçtan hakkında soruşturma yapılmış olması, tanık S. Y.'ın katılan sanık ...'in uzaktan akrabası olması nedeniyle tarafsız tanık olarak kabul edilemeyeceği, kolluk görevlilerinin katılan sanık ...'ün şikâyet safhasına dair anlatımlarını doğrulamaları ve katılan sanık ...'ün aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında; mahkemenin delilleri kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Sanık ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, katılan sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca katılan sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e. maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Katılan Sanık ... Hakkında Şantaj Suçundan Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/133 Esas, 2016/194 Karar sayılı kararında katılan sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Başkaca yönleri incelenmeyen Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/133 Esas, 2016/194 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği, açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA,