Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9795 K.2023/3843

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmünün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.02.2016 tarihli ve 2016/1476 Esas No.lu iddianamesi ile, sanık hakkında katılanla birlikte gittiği İngilizce kursu binası içindeki çalışma alanında katılanın bıraktığı çantanın içinden 20,00 TL ve 150 Euro çalma şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/2-h, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/285 Esas, 2016/884 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e. maddesi gereği beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında kurulan beraat kararının bilirkişi raporu dikkate alındığında suçun sabit olması nedeniyle bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ile sanığın aynı kursa gittikleri, katılanın çantasını bırakarak sigara içmeye çıktığında sanığın çantanın içinden 20,00 TL ve 150 Euro çaldığının iddia edildiği somut olayda; sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve yeterli delil elde edilemediğinden bahisle beraatine karar verilmiştir. 2. Sanığın inkar niteliğindeki savunmaları ve katılanın ifadeleri dava dosyasında mevcuttur.

3. Kamera görüntülerinin incelettirildiği 28.08.2015 tarihli bilirkişi raporunda; güvenlik kamerası kayıtlarının suça konu olayın meydana geldiği işyerinin salon kısmını kayıt altına aldığının, saat 17.08.55'te daha önce tespit kamera görüş açısına tekrar girdiği ve etrafına bakındığının, saat 17.10.33'te katılanın etrafta olmadığından emin olan sanığın, katılanın çantasının bulunduğu kısma doğru ilerlediği ve çantanın bulunduğu tarafta oturduğunun, saat 17.11.20'de sanığın,

katılanın çantasının bulunduğu kısımdan ayrıldığının ve kendi çantasının bulunduğu kısma geçtiğinin yine yapılan incelemede her ne kadar katılanın çantası kamera görüntüsünde yer almasa da katılanın çantasının bıraktığı kısım ve katılanın çantasının yanına gidip ayrılması nedeni ile nerede olduklarının anlaşıldığı, katılanın çantasının bulunduğu kısım gözetimde tutulduğunda sadece sanık olarak belirtilen bayanın çantalara ulaşma şansının olduğu, o kısımda zaman geçiren başka bir şahsa rastlanılmadığı, sanığın çantasının katılanın çantasından farklı bir kısımda bulunduğu,

sanığın, katılanın arkadaşı olsa da katılanın bulunduğu yeri kontrol etmesi ardından 47 saniye boyunca katılanın çantasının bulunduğu kısımda oturması, ardından kendi çantasının yanına gelmesi ve kısa bir süre sonra ortamdan ayrılmasının şüpheli bir durum yarattığının tespit edildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanın sanığın parasını çaldığına ilişkin soyut beyanı, dosyada somut herhangi bir delilin olmaması, sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi, bilirkişi raporunda da çantanın kamera görüntülerinde yer almadığını belirtilmiş olması karşısında; mahkemenin delilleri kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR