KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/10640 E., 2025/6677 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/1484 E., 2021/2590 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddine
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, hukuka aykırı bir şekilde elde edilen delilin hükme esas teşkil edemeyeceğine, korku uyandıracak bir şekilde sanığın evine baskın yapılıp zorla kot pantolon talep edildiğine, sanığın Anayasal haklarının ihlâl edildiğine, sanığın müdafii hazır bulunmaksızın kolluk huzurunda verdiği beyanında bildirdiği telefon numarasının kabul edilemeyeceğine, söz konusu numarayı kullandığı düşünülse dahi,
kendisinin tesadüfen olay yerinin ilçe sınırları içerisinde bulunuyor olmasının suçu işlediğini göstermeye yeter nitelikte olmadığına, suç tarihinde Buca’da Bahçe Kafe isimli yerde bulunduğu hususunda tanığının olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/10640, K. 2025/6677, 17 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama