Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10983 K.2022/19741

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesi ile başlayan durma süresi de eklendikten sonra savunma tarihinden 23.12.2021 tarihli mahkumiyet kararına kadar 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Ev sahibi müşteki sanık ...’ün ‘’müşteki sanıklar ...ve... evime sık sık gelip gidiyorlardı, kızım eşinden ayrılmak istiyordu, bu nedenle onlar da evimize konuşmak amacıyla gelip gidiyorlar, olay günü de bu amaçla evimize gelmişlerdi, ancak barışma meselesi yüzünden tartıştık, aramızda kavga çıktı, daha sonra evden ayrıldılar’’ anlatımı karşısında.

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14.05.2014 tarihli bozma ilamında da ifade edildiği gibi, sanıkların, dünürü olan mağdur ...'ün kızı ile sanık ...'ın arasındaki boşanma meselesini konuşmak için mağdurun evine gitmeleri ve açık kapıdan girdikten sonra yaşanan tartışma sırasında konut dokunulmazlığını ihlal kastıyla hareket etmedikleri, evde bulunanların da, sanıkların evi terk etmeleri yönünde bir irade beyanında dahi bulunmadıkları, bu nedenle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,