Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12640 K.2025/7134

İlk Derece Mahkemesince sanığın TCK'nın 142/2-h, 143, 62, 53. maddelerinden 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı, bu hükmün sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi akabinde Bölge Adliye Mahkemesince, "nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünde TCK'nın 142/2-h maddesinin uygulandığı paragraftan sonra gelen TCK'nın 143/1. maddesinin tatbikine ilişkin paragrafın hükümden çıkartılmasına,

devamında gelen TCK'nın 62/1. maddesinin uygulandığı kısımda yeralan "6 yıl 3 ay" ibaresi çıkartılarak yerine "4 yıl 2 ay" ibaresinin yazılmasına karar verilmek ve hükmün diğer yönleri korunmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, "suçun nitelikli halinin gerçekleşmediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlâl edildiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;