Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12642 K.2025/6660

İlk derece mahkemesince TCK'nın 142/2-d, 143, 62, 53 maddelerinden sanığın 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmesi akabinde bu kararın istinaf edilmesi sonucunda "karardan TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafının hükümden çıkartılarak yerine 'sanığın suç sebebiyle doğan zararları soruşturma aşamasında tam olarak karşıladığı anlaşılmakla sanığa verilen cezadan TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca takdiren 2/3 oranında indirim yapılarak sanığın 2 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

sanığın duruşmadaki saygılı tutum ve davranışı lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca cezasında 1/6 oranında indirim uygulanarak 2 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" fıkraları eklenmek suretiyle düzeltilmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükme ilişkin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan ceza miktarı yönünden 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi gereği sanık müdafiinin duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "kesin delil bulunmaksızın hüküm kurulduğuna, tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğine, sanığın TCK'nın 146. maddesinden faydalanması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;