Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12641 K.2025/7133

İlk derece mahkemesince kamu davasının düşürülmesine hükmedilmesinin akabinde bu kararın katılan vekili tarafından aleyhe istinaf edilmesi sonucunda bölge adliye mahkemesince duruşmalı yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak TCK'nın 142/1-e, 143, 62, 53. maddelerinden sanığın 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "aleyhine kesin, somut delil bulunmaksızın hüküm kurulduğuna, atılı suçu işlemediğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu; katılan vekilinin temyiz isteminin "suça konu meşe odunlarının idareye iadesine, suçta kullanılan aracın ise sanığa iadesine karar verilmesinin isabetsiz olduğuna" dair olduğu.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin ise "suçta kullanılan aracın müsaderesine karar verilmesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;