Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12976 K.2024/1728

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.05.2021 tarihli ve 2021/813 Esas, 2021/949 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

merci tarafından, tebligata, aynı Kanun'un 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği dikkate alındığında; katılan ...'ın yokluğunda verilen kararın duruşmada bildirdiği ve bilinen son adresi olan “... mah.

2738 sk. No. 5 ... Apt. Kat. 2 no. 9 Merkez/ BATMAN" adresinden farklı olan "... Mah. ....

Sokak no:11 iç kapı no:9 Batman/Merkez" adresine tebliğe çıkarıldığı adresin sürekli kapalı olması nedeniyle komsusuna haber verilmek ve kapıya haber kağıdı yapıştırılmak suretiyle mahalle muhtarına tebliğ edildiği, sonrasında da tebliğ edilen aynı adrese MERNİS adresi olduğu belirtilerek Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğat yapıldığı, bu şekilde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla; gerekçeli karar ile temyiz taleplerinin öncelikle katılanın kovuşturma aşamasında bildirdiği en son adresine başvurabileceği kanun yolları ve başvuru süresini bildirir biçimde usulüne uygun olarak tebliğinin yapılması,