Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13655 K.2025/10085

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin müvekkilinin suç tarihinden çok zaman sonra üzerine atılı suçla suçlandığına, tek delilin kamera görüntüleri olduğuna, ancak görüntülerdeki şahısların yüzlerinin kapalı olduğuna ve görüntünün net olmadığına, olay yerindeki şahsın müvekkili olup olmadığının tam ve kesin bir biçimde saptanamadığına, olay saatinin 03.20 olduğuna, petrol istasyonunda bulunan görüntünün saati ise suç saatinden yaklaşık 2 saat önce olduğuna, olayda kullanıldığı iddia edilen kartal marka aracın müvekkiline ait olmadığına,

dosya içerisinde sanığın bu suçu işlediğine ilişkin kesin, inandırıcı, şüpheden uzak delil bulunmadığına, ortada somut olgulara dayanmayan bir şüphenin söz konusu olduğuna, sanığın şüpheden yararlanarak müsnet suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmesi gerektiğine, ayrıca müvekkili lehine olarak TCK'nın 62. maddesinin uygulanması gerekirken uygulanmadığına ve kararda uygulanmama gerekçesinin somut olarak belirtilmediğine, yeterli araştırma yapılmadan karar verildiğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın ve yargılaması ayrı yürütülen suça sürüklenen çocuğun yüzlerini gizleyerek hırsızlık suçunu gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/2-h maddesinin uygulanması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.