Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14260 K.2023/7846

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile ... kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres esas alınarak,

Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerekirken, yokluğunda verilen karar ile katılan vekilinin temyiz talebinin sanığın öncelikle bilinen adresi esas alınarak tebliğ yoluna gidilmeksizin MERNİS adresinde yapılan tebligat işleminin usûlüne uygun olmadığı anlaşılmakla, gerekçeli karar ile katılan vekilinin temyiz talebinin sanığa usûlüne uygun olarak (öncelikle bilinen en son adresine tebliğ yapılması,