Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15149 K.2023/1708

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.07.2010 tarihli ve 2010/4110 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında şikâyetçinin evinde kasten yangın çıkardığından bahisle nitelikli mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/2-a ve 53. maddelerinin uygulaması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. ...

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2012 tarihli ve 2010/640 Esas, 2012/688 Karar sayılı kararı ile genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçundan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 171/1-a, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 3. Sanığın denetim süresi içinde 04.08.2014 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan yargılanıp, ...

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2016 tarihli ve 2015/45 Esas, 2016/37 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 ve 53. maddelerinden 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılıp, bu kararın da 18.03.2016'da kesinleşmesi üzerine yapılan ihbar sonucunda ...

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli ve 2016/187 Esas, 2016/559 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçundan aynı Kanun'un 171/1-a, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4. Kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 13.04.2021 tarihli ve 2020/7929 Esas, 2021/9903 Karar sayılı kararıyla sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 152/2-a maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı ve kabule göre de, mahkemece sanık hakkında aynı Kanun'un 171/1-a maddesinden hüküm kurulduğu; ancak bu maddenin ön ödeme kapsamında kaldığından bahisle sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği sebebiyle bozma kararı verilmiştir.

5. Bozma kararı sonrası ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2021 tarihli ve 2021/302 Esas, 2021/587 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 152/2-a, 62. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün, kazanılmış hak gereğince de 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 22.10.2021 ve 06.12.2021 tarihli temyiz dilekçelerinde özetle, üzerine atılı suçu kabul etmediğini, olay günü yangının kaza sonucu geliştiğini ve hatta yangını söndürmeye çalıştığını, bu sebeple kararın usûl ve yasaya aykırı olduğunu ve bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihi olan 29.04.2010’da saat 10.00 sıralarında sanık ...’nın şikâyetçinin evini yaktığı ihbarının gelmesi üzerine olay yerine giden itfaiye erleri tanıklar ..., ... ve ... yangına müdahale etmek isteyince sanığın onlara hitaben “yangını söndürmeyin, siz karışmayın, bu yangını ben yaktım. Söndüremezsiniz.

Ev benim değil mi ?” cümlelerini sarf ettiği, aşamalarda sanığın suça konu yangının çıktığı evi babasının şikâyetçiye sattığını, evin çatısında bulunan kiremitlerin kendisine ait olduğunu ve onları almak için çatıya çıktığında ise kiremitlerde arı yuvası olduğunu, yuvayı dağıtmak için ateş yaktığını, ancak rüzgarın etkisiyle yangının büyüdüğünü savunduğu, ancak tanıkların aşamalarda sanığın kendilerine yangına müdahale ettirmek istemediğini beyan ettiklerinin anlaşılması sebebiyle mahkemece sanığın nitelikli mala zarar verme suçundan mahkûm edildiği tespit edilmiştir.

2. 29.04.2010 tarihli Olay Yeri, Görgü ve Tespit Tutanağı dosya içerisine alınmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık her ne kadar üzerine atılı suçu kabul etmediğini, olay günü yangının kaza sonucu geliştiğini ve hatta yangını söndürmeye çalıştığını, bu sebeple kararın usûl ve yasaya aykırı olduğunu iddia etmiş ise de, aşamalarda dinlenen tanıkların sanığın kendilerinin yangını söndürmelerine engel olmak istediğini beyan etmeleri ve sanıkla aralarında bir husumet iddiasının da bulunmadığının anlaşılması sebebiyle suçun sübut bulduğu anlaşılmış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak; bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz isteminin bulunmadığı, sanık hakkında bozma sonrası yapılan yargılama sonunda hükmedilen cezanın kazanılmış hak sebebiyle ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince sonuç olarak 2 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi ve uygulama maddesi olarak da aynı Kanun'un 326/son maddesinin hükümde gösterilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı

bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/302 Esas, 2021/587 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;