Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15977 K.2023/524

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 inci maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.08.2011 tarihli ve 2011/506 Esas, 2011/259 İddianame numaralı iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 142/1-b, 116/1, 151/1 ve 43/1 inci maddeleri gereğince cezalandırılması, sanık hakkında aynı Kanun'un 53/1 maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2011 tarihli ve 2011/309 Esas, 2011/507 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 43/1 ve 62/1 inci maddeleri uyarınca 3 yıl 7 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 43/1 ve 62/1 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51/1 inci maddesi uyarınca ertelenmesine; mala zarar verme suçundan da 5237 sayılı Kanun'un 151/1 ve 62/1 inci maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51/1 maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir.

3.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2011 tarihli ve 2011/309 Esas, 2011/507 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 21.10.2013 tarihli ve 2013/2127 Esas, 2013/23714 Karar sayılı kararı ile kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunması nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine, ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2014 tarihli ve 2013/561 Esas, 2014/262 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 43/1 ve 62/1 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 43/1 ve 62/1 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; mala zarar verme suçundan da 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 62/1 ve 52/2 nci maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2014 tarihli ve 2013/561 Esas, 2014/262 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 26.02.2019 tarihli ve 2017/2736 Esas, 2019/3646 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın itirazı kabil kararlardan olup, temyizi mümkün olmadığından sanık müdafinin temyiz dilekçesi itiraz dilekçesi olarak kabul edilerek, itirazın merciince incelenmesi için dosyanın mahalline iadesine; mala zarar verme suçundan hükmedilen adli para cezasının miktarı itibariyle kesin olması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine; hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ise onanmasına karar verilmiştir.

5.... Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2022 tarihli ve 2021/887 Esas, 2022/52 Karar sayılı kararı ile sanığın, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.05.2014 tarihinden itibaren tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 43/1 ve 62/1 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; mahkumiyet kararının teşdiden verilmesi yönünden kararın bozulması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılmasının yasal ve gerekli olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın 23.07.2011 tarihinde saati tespit edilemeyen zaman diliminde katılana ait ... Köyünde bulunan fabrikanın müştemilat niteliğindeki bahçesine ve fabrikanın içine girerek fabrikanın duvarlarındaki iç tesisat ve panolardaki kabloları keserek aldığı, aynı gün akşamüstü sanığın bu kez fabrikanın bekçi kulübesinin asma kilitli kapısındaki asma kilidi bulunduğu yerden sökerek kulübenin içine girip burada bulunan katılana ait 1 adet tüfeği aldığı,

sanığın 20.08.2011 tarihinde de tekrar katılana ait fabrikaya gelip müştemilat niteliğindeki bahçesine ve fabrikanın içine girmek sureti ile fabrikanın deposundaki ve fabrikanın dış duvarlarında bulunan kabloları kopararak ve depo içinde bulunan teybi alarak fabrikadan çıktığı, bu sırada tanık ...'ye yakalandığı, üzerinde bulunan teyp ve kabloları olay yerine gelen jandarmanın ele geçirdiği, böylece sanığın aynı katılana ait aynı fabrikaya ve onun müştemilatı niteliğindeki bekçi kulübesine farklı tarihlerde girerek tüfek, kablo ve teyp çalmak sureti ile üzerine atılı suçları işlediği,

sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını zincirleme şekilde işlediği yönünde ikrarı bulunduğu ve tüm dosya kapsamı doğrultusunda sanığın eyleminin sabit olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç isminin "iş yeri dokunulmazlığının ihlali " yerine "konut dokunulmazlığının ihlali" olarak yanlış yazılması ile sanık hakkında hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 116/2 maddesi yerine aynı kanunun 116/1 olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatalar olarak görülmüştür.

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2021/887 Esas, 2022/52 Karar sayılı kararında, "suçun işleniş biçimi, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, sanığın kastının ağırlığı, amaç ve saiki göz önüne alınarak" teşdiden hüküm kurulduğu, mahkemenin teşdit gerekçesinin yerinde, yeterli ve kanunî olduğu anlaşılmakla, hükümde alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini yönünden herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR