Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3120 K.2024/6452

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık ...'in gündüz vakti şikâyetçi ...'e ait konuta açık olan kapıdan girerek hırsızlığa teşebbüs etmesi üzerine olay yerinde bulunan vatandaşlarca yakalanması, sonrasında olayı duyan sanık ...'in arkadaşı olan...'nın gelerek şikâyetçilere bıçak göstermek suretiyle şikâyetçileri tehdit etmesi şeklindeki sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 116/1, 106/2-a maddelerinde öngörülen hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve tehdit suçları için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, süreyi kesen son işlem olan, mahkûmiyet kararının verildiği 07.04.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş olması,