Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4729 K.2025/5703

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına ve zararı karşılaması için kendisine yeniden bir şans daha verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesi uyarınca artırım yapıldığı sırada suç tarihi itibarıyla yarı oranında artırım yapıldığı ve hükmün gerekçesinde de artırım oranının "1/2" olduğu belirtildiği hâlde, oranın hükümde "1/12" olarak gösterilmesi, yapılan uygulamaya göre sonuca etkili olmadığından yazım hatası olarak kabul edilmiş ve bozma sebebi yapılmamıştır.