Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5947 K.2025/5441

İlk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan beraate hükmedildiği, o yer Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince duruşmalı yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesinin beraat hükmü kaldırılarak TCK'nın 142/2-a-h, 62, 53. maddelerinden sanığın 4 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırıldığına ilişkin verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin " şikâyetçinin rızasıyla telefonu, eşi ile konuşmak için aldığına, eksik inceleme ile hatalı hüküm kurulduğuna, atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine " yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;