Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5951 K.2025/9572

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın cezalandırılabilmesi için şüpheden uzak, kesin, yeterli delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine, TCK'nın 35 ve 168. maddelerinden uygulama yapılması gerektiğine, eylemin dolandırılıcılık suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hükmedilen cezanın miktarı itibari ile sanık müdafiinin duruşma talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede,