Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/7583 K.2023/8471

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.07.2022 tarihli ve 2022/100194 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanıklar ... ve ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 35/1-2, 62, 151 ve 52/2. maddeleri uyarınca 10 ay, 1 yıl ve 4 ay hapis cezaları ile 2.000,00 Türk lirası adlî para cezaları cezalandırılmasına, sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan verilen hapis cezasının anılan Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine, sanık ... Boçkır hakkında aynı suçtan verilen hapis cezası hakkında ise 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5-6. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/12/2015 tarihli ve 2012/568 esas, 2015/720 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosyalar kapsamına göre,

1-Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/12/2015 tarihli ve 2012/427 esas, 2015/734 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede,

Sanıklar ..., ... ... ve ...'ın müşteki ... ...'a ait olan Rize İli Merkez İlçesi ... ... Mahallesi ... Caddesi ...

Apartmanı 19 numaralı ve 5 sayılı ikametine ahşap dış kapıyı ve kapı kasasını zorlayarak kilit tertibatını bozmak suretiyle içeri girdikleri, müştekiye ait evden iki adet ... zinciri çaldıkları gerekçesiyle sanıkların bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçundan mahkûmiyetlerine ilişkin Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/12/2015 tarihli kararının sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 22/09/2021 tarihli ve 2020/13228 esas, 2021/14787 sayılı kararı ile " ...

Sanığın savunmalarının aksini gösteren, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların bulunmaması karşısında; sanığın atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi ... " şeklinde hüküm kurularak anılan kararın bozulmasını müteakip Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/11/2021 tarihli ve 2021/375 esas, 2021/747 sayılı kararı ile sanığın beraatine kararı verildiği nazara alındığında;

Beraat eden sanık ile iştirak halinde hırsızlık eylemlerini gerçekleştirdiği iddia edilen sanıklar Nurhayat ve ...'in, diğer sanıkla aynı durumda oldukları ve aynı delillere dayanılarak her iki sanığın mahkûmiyetlerine karar verildiği, dolayısıyla sanıkların da üzerilerine atılı suçları işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesinde, 2-Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/12/2015 tarihli ve 2012/568 esas, 2015/720 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede,

Sanıklar ..., ... ... ve ...'ın atılı suçlardan mahkûmiyetlerine ilişkin Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/12/2015 tarihli kararının sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 07/07/2021 tarihli ve 2020/11771 esas, 2021/13770 sayılı kararı ile " ...

Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan Bakırköy Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 15/12/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

... " şeklindeki gerekçe ile bozulmasını müteakip Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/330 esasına kaydedildiği ve anılan Mahkemenin 18/11/2021 tarihli ve 2021/330 esas, 2021/744 sayılı kararı aralarında hukukî ve fiili bağlantı bulunduğu gerekçesi ile aynı Mahkemenin Kanun yararına bozma incelemesine konu 2021/375 esas sayılı dosyası ile birleştirildiği ve birleşen bu dosya yönünden ise Mahkemece yapılan değerlendirmede sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanığın atılı suçları işlediklerine dair cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, somut,

kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ...'ın 06/05/2012 tarihinde, müşteki ... ...'ya ait ... ... Mahallesi ... Caddesi ...

Apartmanı 9 numaralı ve 4 sayılı ikametinin metal kaşıkla zorladıkları ancak kapıyı açamadıkları somut olayda, müştekiye ait ikametin ahşap kapısının kilit kısmında zorlamadan dolayı eziklerin oluştuğu, sanıkların kollukta alınan ifadelerinde her ne kadar üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri olayın olduğu saatlerde Trabzon ilinde bulunduklarını beyan ettikleri anlaşılmış ise de elde edilen kamera görüntülerinden suçun meydana geldiği saatlerde sanıkların Rize ilinde bulundukları birden fazla apartama girdiklerinin görüldüğü,

sanıkların fotoğrafları ile kamera görüntülerinden elde edilen fotoğrafların karşılaştırılmasında hırsızlık olaylarının meydana geldiği apartmanlara giren kişilerin sanıklar olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiş ise de, beraat eden sanık ile iştirak halinde hırsızlık eylemlerini gerçekleştirdiği iddia edilen sanıklar Nurhayat ve ...'in, diğer sanıkla aynı durumda oldukları ve aynı delillere dayanılarak her iki sanığın mahkûmiyetlerine karar verildiği,

sanıkların aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksine, yüklenen suçları işlediklerine ilişkin, mahkûmiyetlerine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı gözetilmeden, sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2012/427 Esas, 2015/734 Karar sayılı kararı yönünden hükümlüler ..., ... ... ve ...'ın şikâyetçi ... ...'a ait olan Rize İli Merkez İlçesi ... ... Mahallesi ... Caddesi ...

Apartmanı 19 numaralı ve 5 sayılı ikametine ahşap dış kapıyı ve kapı kasasını zorlayarak kilit tertibatını bozmak suretiyle içeri girdikleri, şikâyetçiye ait evden iki adet ... zinciri çaldıkları gerekçesiyle hükümlüler hırsızlık suçundan mahkûmiyetlerine ilişkin Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli kararının hükümlü ... ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 22.09.2021 tarihli ve 2020/13228 Esas, 2021/14787 Karar sayılı ilamı ile " ...

Sanığın savunmalarının aksini gösteren, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların bulunmaması karşısında; sanığın atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi ... " şeklinde hüküm kurularak anılan kararın bozulmasını müteakip Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2021 tarihli ve 2021/375 Esas, 2021/747 Karar sayılı kararı ile hükümlünün beraatine kararı verilmesi,

Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli ve 2012/568 Esas, 2015/720 Karar sayılı kararı yönünden hükümlüler ..., ... ... ve ...'ın atılı suçlardan mahkûmiyetlerine ilişkin Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli kararının hükümlü ... ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 07.07.2021 tarihli ve 2020/11771 Esas, 2021/13770 Karar sayılı kararı ile " ...

Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan Bakırköy Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 15.12.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

... " şeklindeki gerekçe ile bozulmasını müteakip Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/330 Esasına kaydedildiği ve anılan Mahkemenin 18.11.2021 tarihli ve 2021/330 Esas, 2021/744 Karar sayılı kararı ile aralarında hukukî ve fiili bağlantı bulunduğu gerekçesi ile aynı Mahkemenin kanun yararına bozma incelemesine konu 2021/375 Esas sayılı dosyası ile birleştirildiği ve birleşen bu dosya yönünden ise Mahkemece yapılan değerlendirmede hükümlü ... ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hükümlünün atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, somut,

kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verildiği gözetilerek yapılan incelemede; hükümlüler ... ve ...'ın 06.05.2012 tarihinde, şikâyetçi ... ...'ya ait ... ... Mahallesi ... Caddesi ...

Apartmanı 9 numaralı ve 4 sayılı ikametinin metal kaşıkla zorladıkları ancak kapıyı açamadıkları somut olayda, şikayetçiye ait ikametin ahşap kapısının kilit kısmında zorlamadan dolayı eziklerin oluştuğu, hükümlülerin kollukta alınan ifadelerinde her ne kadar üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri olayın olduğu saatlerde Trabzon ilinde bulunduklarını beyan ettikleri anlaşılmış ise de elde edilen kamera görüntülerinden suçun meydana geldiği saatlerde hükümlülerin Rize ilinde bulundukları birden fazla apartama girdiklerinin görüldüğü,

hükümlülerin fotoğrafları ile kamera görüntülerinden elde edilen fotoğrafların karşılaştırılmasında hırsızlık olaylarının meydana geldiği apartmanlara giren kişilerin hükümlüler olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle mahkûmiyetlerine karar verilmiş ise de, her iki şikâyetçiye yönelik eylemlerde hükümlülerin şikâyetçilerin oturdukları binaya ve evlerine girdiklerinin tespit edilemediği, hükümlülerin suçlamaları kabul etmedikleri, suçların işlendiğine dair tanık, parmak izi gibi bir delilin de bulunmadığı,

beraat eden hükümlü ile iştirak halinde hırsızlık eylemlerini gerçekleştirdiği iddia edilen hükümlülerin diğer hükümlü ile aynı durumda oldukları ve aynı delillere dayanılarak her iki hükümlünün mahkûmiyetlerine karar verildiği, hükümlülerin aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksine, yüklenen suçları işlediklerine ilişkin, mahkûmiyetlerine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı gözetilmeden, beraatlari yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR