Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8201 K.2025/11009

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıkların olay tarihinde gündüz vakti şikâyetçiye ait aracın alt kısmına kanca ile sabitlenmiş stepneyi çalmaları şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu, sanık ...'ın kendisini kardeşi .... olarak tanıttığı ve bu isimle mahkûmiyet hükmü aldığı ve anılan kararın bozulmasının ardından gerçek kimliğini açıklaması şeklinde gerçekleşen eyleminin aynı Kanun'un 268/1 delaletiyle 267/1, 269/3-b maddesinde düzenlenen başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçunu oluşturduğu,

bu suçlar için aynı Kanun'un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, ilk hükmün verildiği 09.10.2013 tarihi ile ikinci hükmün verildiği 26.04.2022 tarihleri arasında gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,