Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10210 K.2023/1630

Bakırköy 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2022/75 Esas, 2022/294 Karar sayılı kararının hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Hükümlünün suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan dolayı Bakırköy 21.Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2012 tarihli ve 2011/142 Esas, 2012/1589 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 165/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

bu kararın temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 24.05.2016 tarihli ve 2015/13931 Esas, 2016/7837 Karar sayılı ilâmıyla kararın düzeltilerek onanmasına karar verildiği ve kararın kesinleştiği, kesinleştikten sonra suçun uzlaşmaya tâbi hale gelmesi ve sanığın adlî sicil kaydında yer alan ilâmın tekerrüre esas teşkil etmemesi için Küçükçekmece 5.Asliye Ceza Mahkemesinin talebi üzerine dosyada uyarlama yargılaması yapılmasının talep edilmesi nedeniyle Mahkemece dosyanın ele alınıp duruşma açılarak 12.05.2022 tarihli ve 2022/75 Esas,

2022/294 Karar sayılı karar ile Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı Uzlaştırma Bürosunca hazırlanan rapora göre uzlaşma sağlanamadığının bildirilmesi üzerine, önceki kararda değişiklik yapılmasına yer olmadığına karar verildiği belirlenmekle yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2011 tarihli ve 2011/3-66 Esas, 2011/96 Karar sayılı kararında da açıklandığı gibi, 01.06.2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Kanun’un 9. maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98 ilâ 101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek yasa yolunun ise 5275 sayılı Kanun’un 101/3. maddesi uyarınca itiraz yasa yolu olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından,