Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10318 K.2023/3444

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2013 tarihli ve 2013/17400 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında; şikâyetçinin müdürü olduğu Mersin Valiliği Çocuk ve Gençlik Merkezinde müdür odasının camını kırarak içeriden şikâyetçiye ait kredi kartlarını alarak kartlardan birinden 3.500,00 TL diğerinden de 2.000,00 TL para çekmesi şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 152/2-a, 245/1 ve 53/1. maddeleri gereğince hırsızlık, kamu malına zarar verme ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2015 tarihli ve 2013/853 Esas, 2015/938 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 152/2-a, 245/1 ve 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 6 ay hapis, 1 yıl 8 ay hapis ve 3 yıl 4 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, her üç hüküm yönünden aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, sanığın suçunun sabit olmamasına rağmen görgü tanığı olmayan, katılanın işverenleri olması nedeniyle etki altında kalan tanıkların kamera görüntülerindeki şahsın üzerindeki eşyalarla sanığın zaman zaman kullandığı eşyaların benzer olduğunu benzettiklerine ilişkin beyanları, bilirkişi raporlarında da ATM'den para çeken kişinin sanık olup olmadığının tespit edilemediği, sanığın şüpheden sanık yararlanır ilkesinden faydalanması gerektiği, paranın çekildiği kredi kartının yerinin sanıktan başka kişilerce de bilindiği,

kamera görüntülerindeki şahsın sanığa ait fotoğraflarla uyumlu olduğunun gerekçeli kararda belirtildiği ancak bu durumun Adli Tıp Kurumu raporu ile çeliştiği, Adli Tıp Kurumu raporu ile varılan kanaatin mahkemece göz ardı edilerek dolaylı deliller ve tahminlerle sanığın suçu işlediğine karar verildiğinden kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şikâyetçinin Mersin Valiliği Çocuk ve Gençlik Merkezinde müdür olarak görev yaptığı, sanığın da aynı yerde çalıştığı, olay günü sanığın müdür odasının camını kırarak içeri girdiği, şikâyetçiye ait kredi kartı ile maaş kartını alarak söz konusu kredi kartı ile İşbankası ATM'sinden 3.500,00 TL, Ziraat Bankasının ATM'sinden ise 2.000,00 TL paranın çekildiği tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanık savunmasında atılı suçu inkâr etmiştir. Tanıklar H.Ç., A.Y. ve A.M.'nin iddiayı doğrulayan beyanları, 13.11.2013 tarihli CD İnceleme Tutanağı, 19.09.2013 tarihli Olay Yeri İnceleme Tutanağı, 28.01.2015 tarihli bilirkişi raporu, 09.11.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanık, her ne kadar suçu kabul etmemiş ise de, tüm dava dosyası kapsamı, sanıkla aynı iş yerinde çalışan tanıklar ve katılanın beyanları, katılanın sanığa suç isnat etmesini gerektirecek bir husumetinin bulunduğuna yönelik bir delil bulunmadığı, CD inceleme tutanağı ve bilirkişi raporu nazara alındığında sanık hakkında mahkûmiyet kararı kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR