Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10359 K.2023/1434

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında şikâyetçiye yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 26.07.2022 tarihli ve 2022/47539 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, şikâyetçinin deposunun kapısını kırarak içeriden 2 adet kombi, 1 adet branda, 32 adet ördek mühresi, 8 adet ısıtıcıyı çalması eylemi sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 151, 53 ve 58. maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.

2. Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2022/510 Esas, 2022/791 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Kararın sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/3030 Esas, 2022/2796 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz talebi; sanığın suçu işlemediğine, cezalandırmak için yeterli delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Temyiz dışı sanıklar ... ve...ile sanık ...'ın birlikte şikâyetçinin depo olarak kullandığı yerin kilitli kapısını kırarak içindeki malzemeleri çaldıkları tespit edilmiştir.

2.Olay yeri inceleme raporunda, hırsızlık eyleminin meydana geldiği yerin tek katlı müstakil köy evi olduğu, demir doğrama giriş kapısının kilit kısmından zorlanarak açıldığı, içerisinin fazla malzemelerin konulması amaçlı depo olarak kullanıldığı tespit edilmiştir.

3.Olay yerini gösterir kamera, MOBESE ve PTS kayıtlarının incelenmesinde hırsızlık eyleminin 07 AOR 680 plakalı araç içerisindeki kişiler tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edildiği, aracın temyiz dışı sanık ... tarafından kullanıldığının belirlendiği anlaşılmış, temyiz dışı sanık ... yakalandığında ise hırsızlık eylemini temyiz dışı sanık ... ve sanık ... ile birlikte gerçekleştirdiklerini beyan etmiştir.

4. Sanık ... savunmasında, araç içinde İsmail ve ... ile bulunduğunu, kendisinin arabanın içinde otururken diğer temyiz dışı sanıkların hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğini, akabinde hırsızlığı beraber yaptıklarını söylediği tespit edilmiştir.

5. Temyiz dışı sanıklar ... ve ...'ın savunmalarında ise eylemi sanık ... ile birlikte gerçekleştirdiklerini, malları hurdacıya sattıklarını beyan etmişlerdir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın suç tarihinde işlemiş olduğu hırsızlık ve mala zarar verme suçları bakımından kurulan ilk derece mahkemesi hükümlerine yönelik kararda usûle ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, cezaların da kanunî bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanık ve müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmeyerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/1-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu mala zarar verme suçunun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin mala zarar verme suçuna yönelik temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın Suçu İşlemediği Yönünden

Dosya kapsamının incelenmesinde, sanığın hırsızlık eylemi esnasında araç içerisinde olduğuna dair ifadesine rağmen, eyleme katılmadığı yönündeki beyanlarının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, akabinde hırsızlığı birlikte gerçekleştirdiklerini söylediği, temyiz dışı sanıkların beyanları, olay tutanakları, CD inceleme tutanağı ve tüm dosya kapsamından eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinde tereddüt olmadığı tespit edildiğinden bu bakımından hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Lehe Hükümlerin Uygulanması Gerektiği Yönünden

Suç bakımından öngörülen cezanın alt ve üst sınırları, sanığın kişiliği, geçmiş mahkûmiyetleri gözetildiğinde Mahkemece takdir edilen ceza miktarı ve uygulanan hükümler bakımından hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,