Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10784 K.2023/1951

İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2000 tarihli ve 2000/351 Esas, 2000/725 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği hâlde, sanığın yüzüne karşı verilen 03.07.2000 tarihli hükümde, kanun yoluna başvuru süresi ile bu sürenin başlangıcının belirtilmemesi suretiyle yanıltılması nedeniyle, sanık müdafiinin öğrenme üzerine yapmış olduğu 10.03.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanığın 05.12.1999 ve 28.12.1999 eylemlerine uyan 765 sayılı Kanun'un 493/1, 522, 102/3. maddeleri ile 5237 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun aynı suça uyan 142/1-b, 143, 66/1-d, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı süresi bakımından 765 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olduğu ve aynı Kanun'un 102/3.maddesinde öngörülen 10 yıllık zamanaşımının mahkûmiyet karar tarihi olan 03.07.2000 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu, anlaşılmıştır.

2-Sanığın 03.01.2000, 17.01.2000, 20.02.2000, 22.02.2000, 28.02.2000 tarihli eylemlerine uyan 765 sayılı Kanun'un 492/1, 102/4. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un aynı suçlara uyan 142/1-b, 143, 66/1-d, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı süresi bakımından 765 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olduğu ve aynı Kanun'un 102/4.maddesinde öngörülen 5 yıllık zamanaşımının mahkûmiyet karar tarihi olan 03.07.2000 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu, anlaşılmıştır.