Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12720 K.2023/2598

Yargıtay 17. Ceza Dairesinin, 27.02.2020 tarihli ve 2020/317 Esas, 2020/2960 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.03.2023 tarihli ve KD-2023/31860 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı; suça sürüklenen çocuk ...'ın 23.02.2023 tarihli dilekçesi ile yokluğunda duruşma yapılarak ve hükmün açıklandığı son oturuma getirtilmemesi sebebiyle savunma hakkının kısıtlandığını beyan ederek itiraz kanun yoluna başvurulması isteminde bulunduğu, karar tarihi olan 11.09.2015 tarihinde, suça sürüklenen çocuk ...'ın İzmir (Kapatılan) Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu,

ilk derece mahkemesinde beyanının alındığı oturumda, suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmayı talep edip etmediği hususu sorulmadığı gibi aynı yargı çevresinde İzmir (Kapatılan) Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunmakta iken hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmadan suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine dair karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlandığından bahisle itirazda bulunmuştur.

II.GEREKÇE

Hüküm tarihinde, suça sürüklenen çocuğun İzmir (Kapatılan) Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunduğu anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 11.09.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeden suça sürüklenen çocuğun hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı görülmüştür.

III.KARAR