Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13385 K.2023/3470

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.12.2014 tarihli ve 2014/3516 Esas No'lu iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında olay günü, gece sayılan saatte, şikâyetçinin evinin bahçesine direksiyon kilidi ile park ettiği motosikleti çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143 ve 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kütahya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/44 Esas, 2016/465 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 168/2, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; verilen kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir. Suça sürüklenen çocuk temyiz istemi ile; hükmü temyiz etme iradesini açıklamakla yetinmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suça sürüklenen çocuğun, şikâyetçinin, gece saat 18.00 civarında, evinin etrafı duvarla çevrili bahçesine direksiyon kilidi ile park ettiği motosikletini çaldığı, aynı gün seyir halinde görülüp yakalandığı, tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Suça sürüklenen çocuk, üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiş, şikâyetçi, karar duruşmasında, suça sürüklenen çocuğun annesinin, zararını tümüyle tazmin ettiğini beyan etmiştir. 22.11.2014 tarihli Yakalama, Muhafaza Altına Alma ve Teslim Tutanağı, aynı tarihli Görgü Tespit Tutanağı ve Basit Kroki ve keşif sonrası alınan 09.04.2015 tarihli Bilirkişi Raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Şikâyetçinin, olay günü saat 18.00 sıralarında, keşif sonrası alınan bilirkişi raporuna göre, oturduğu apartmanın, etrafı 1 metre yükseklikte duvarla çevrili ve demir kapısı bulunan bahçesine direksiyon kilidini kilitlemek suretiyle bıraktığı motosikleti, 22.11.2014 tarihli kolluk tutanağına göre saat 21.00 sıralarında suça sürüklenen çocuğun kullanımında görüldüğü, polisler tarafından durdurulmak istenen suça sürüklenen çocuğun kovalamaca sonucu yakalandığı, motosikletin depo kapağının kırık, plakasının bükülmüş vaziyette el konulduğu, şikâyetçinin, motosikletini teşhisle teslim aldığı,

suça sürüklenen çocuk motosikleti yol kenarında bulduğunu beyanla suçlamaları kabul etmemiş ise de; suça konu motosiklet ile seyir halindeyken olaydan 1-2 saat sonra, polisleri gördüğünde kaçmaya çalışması ve kovalamaca sonucu yakalanmış olması karşısında, hayatın olağan akışına ve oluşa uygun olmayan savunmasının cezadan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilerek mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiş, suça sürüklenen çocuğun kovuşturma evresinde motosiklette meydana gelen zararı giderdiği nazara alındığında, şikâyetçiden,

suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 168/2-4. maddesi gereği indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, anılan madde gereği indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından, cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması,

sonuç ceza miktarını değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak. 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 4. fıkrası gereğince fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan küçük sanık hakkında aynı maddenin 1. fıkrasında sayılan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR