Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14675 K.2025/18577

Güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2021/2032 Esas, 2022/1127 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-b maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, yerel mahkemenin ve istinaf mahkemesinin eksik inceleme sonucu karar verdiğine, sanık lehine olan delillerin toplanmadığına ve tartışılmadığına, sanık tarafından zararın giderilmiş olmasına karşın alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayinine gidilmiş olmasının, ceza hukukunun temel ilkelerine aykırılık taşıdığına, yargılamaya konu olayda suçun unsurlarının oluşmadığına, katılanın kendi rızasıyla malın zilyetliğini müvekkiline devrettiğine,

bu nedenle taraflar arasındaki olayın hukuki ihtilaf niteliğinde olup müvekkilinin hırsızlık suçundan cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna, zararın malvarlığına karşı suçlarda bulunması zorunlu bir unsur olduğuna ve bir bakıma suçun varlık nedeni olduğuna, bu zararın da mağdurun subjektif değerlendirmesiyle değil yargılamanın objektifliğiyle belirlendiğine, mevcut olayda atılı suçun zarar yönünden de oluşmadığına, “şüpheden sanık yararlanır” ilkesinin gözetilmediğine, dosyada müvekkilinin aksi ispatlanamayan savunması karşısında, soyut katılan iddiası dışında mahkumiyetine yetecek, her türlü şüpheden uzak, kesin,

somut ve inandırıcı bir delil bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesine,