Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14808 K.2023/2920

Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.09.2022 tarihli ve 2022/52453 Esas numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında, katılana ait aracı çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 151/1, 53/1 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır. 2. ...

71. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/610 Esas, 2022/759 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3. Anılan mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine ...

Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2023/320 Esas, 2023/361 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri; kararın gerekçeli olmadığına, eylemin kullanma hırsızlığı olarak değerlendirilmesi gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak verilen kararın hukuka aykırı olduğuna ve takdiri indirim sebeplerinin somut olayda uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Katılanın 24.09.2022 günü gece saat 22:00 civarında aracını cadde üzerine park ederek ayrıldığı, gece saat 02:00 civarında geri geldiğinde, aracını park ettiği yerde bulamadığı ve ihbarda bulunduğu, aracın park edildiği yerde bulunan bir güvenlik kamera kaydının izlenmesi neticesinde, aracın gece saat 01.58'de bir şahıs tarafından çalıştırılarak götürüldüğünün tespit edildiği, 26.09.2022 günü aracın trafikte sanığın kullanımında iken yakalandığı ve sanığın suçlamaları kabul ettiği anlaşılmıştır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Kullanma Hırsızlığına İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Kullanma hırsızlığı suçunun oluşabilmesi için geçici yararlanma amacıyla alınan malın, kısa bir süre kullanıldıktan sonra sahibine geri verilmesi veya kolaylıkla bulunabileceği bir yere bırakılması, henüz bırakılmamış ise geri verilmek üzere alındığının açıkça anlaşılması ve iade amacının malın alınırken mevcut olması gerektiği, bu amacın da somut olaya ilişkin özelliklerin değerlendirilmesiyle anlaşılabileceği, tüm dosya içeriğine göre;

katılanın çalınan aracının devriye görevi ifa eden kolluk görevlilerince yolda hareket hâlinde görülüp yakalandığı somut olayda, 5237 sayılı Kanun'un 146/1. maddesinin uygulanma koşulları gerçekleşmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkeme Kararının Gerekçeli Olmadığına İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçeli karar içeriğinde oluş ve dosya içeriğine uygun biçimde sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğunun belirtildiği; bu itibarla Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, 5271 sayılı Kanun’un 34/1. ve 230. maddelerine uygun olan ve Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin gerekçenin bu kapsamdaki unsurları da içerecek şekilde belirtildiğinin anlaşılması karşısında hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Cezanın Belirlenmesi ve Bireyselleştirilmesi Yönünden Mahkemece temel ceza tayin edilirken sanığın çalmış olduğu eşyaların değeri, sanığın kastının yoğunluğu, suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önem ve değeri ile meydana gelen zarar miktarı nazara alınarak değerlendirme yapılmış ve temel ceza takdiren ve teşdiden altı yıl olarak belirlenmiştir.

5237 sayılı Kanun'un 61. maddesinde, "Hakimin, somut olayda; a) Suçun işleniş biçimini, b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları, c) Suçun işlendiği zaman ve yeri, d) Suçun konusunun önem ve değerini, e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını, g) Failin güttüğü amaç ve saiki, göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler." şeklindeki düzenleme uyarınca dosya kapsamına, katılanın beyanlarına ve suça konu eşyaların değerine göre temel cezanın teşdiden tespit edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Takdiri İndirim Uygulanmadığına İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Sanığın sabıkalı geçmişi, suçlu kişiliği, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinde yer alan "Takdiri İndirim Sebepleri" uygulanmamış olup; mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2023/320 Esas, 2023/361 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ...