Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15536 K.2025/18523

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığa ceza verilebilmesi için suçun her türlü şüpheden uzak, kesin delillerle sabit olması gerektiğine, sanığın suçları yapılan yargılama ile sübut bulmadığına, yine alınan malın değerinin azlığının da değerlendirilmediğine,

sanık lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ve sanığa etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanması halinde yapılacak yasal indirim değerlendirildiğinde mevcut şartların sanık aleyhine kullanılması ve etkin pişmanlıktan yararlanması yönünde yeterli sürenin sanığa verilmemesinin de açık şekilde hukuka aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.