Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15551 K.2025/18535

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın söz konusu eylemi hırsızlık kastıyla gerçekleştirmediğine, söz konusu traktörü çalıp maddi yarar elde etme gayesi bulunmadığına, kaldı ki çalsa bile bu işlerle bir ilgisi olmadığı için traktörü satacağı, parçalayacağı bir imkanı da bulunmadığına, atipik psikoz hastası olduğuna bu nedenle ilaçlarını almadığı dönemlerde yaptığı fiilleri fark etse de sonuçlarını derinlemesine değerlendirme yeteneğinin azaldığına,

olayın anlaşılması üzerine müştekinin de şikâyetinden vazgeçtiğine ve herhangi bir maddi zararı kalmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.