Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16604 K.2023/3726

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen 31.03.2023 tarihli ek kararın aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, hırsızlık suçu bakımından 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.10.2022 tarihli ve 2022/4039 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında gece vakti katılan ...’a ait olup, diğer katılan ... tarafından kullanılan ...plakalı motosiklet katılanların ikametleri olan sitenin B1 bloğunun balkonunun altında park halinde iken alması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 116/4, 53/1 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/703 Esas, 2022/805 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143 ve 53. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2023/636 Esas, 2023/827 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine 31.03.2023 tarihli ek karar ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hüküm bakımından temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEBİ

Sanık müdafii 06.03.2023, 20.03.2023 ve 17.04.2023 tarihli temyiz dilekçelerinde özetle, mahkûmiyete yetecek nitelikte delil olmadığını, masumiyet karinesi ve şüpheden sanık yararlanır ilkeleri gereğince sanığın beraat etmesi gerektiğini, bu sebeple kararların bozulması gerektiğini bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihi olan 14.09.2022’de gece vakti sayılan saat 01:02’de katılan ...’a ait olup, diğer katılan ... tarafından kullanılan, 2.000,00 Türk Lirası değerindeki ...plakalı motosikletin katılanların ikametleri olan sitenin B1 bloğunun balkonunun altında park halinde iken alındığı, güvenlik kamerası kayıtlarından sanığın tespit edilip yakalandığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanık aşamalarda suçu inkâr etmiştir. 14.10.2022 tarihli Bilirkişi Raporu, 14.09.2022 tarihli Rapor ve 01.10.2022 tarihli Yakalama Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince dava konusu fiillerin sanık tarafından işlendiğinin kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, sabit görülen fiillerin doğru olarak vasıf1andırıldığı, cezaların kanunda düzenlenen kurallara uygun şekilde bireyselleştirilerek kanuni bağlamda belirlendiği, hükümlerin düzeltilmesini ya da değiştirilmesini gerektiren hukuka aykırılığın bulunmadığı anlaşılmakla istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi gereğince sanık hakkındaki istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Ek Karar Bakımından

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Bakımından

Sanık müdafii her ne kadar mahkûmiyete yetecek nitelikte delil olmadığını, masumiyet karinesi ve şüpheden sanık yararlanır ilkeleri gereğince sanığın beraat etmesi gerektiğini iddia etmiş ise de, dosya içeriğinde mevcut olan 14.09.2022 tarihli Kamera İzleme, İnceleme, Araştırma ve Tespit Tutanağında sanığın net olarak tespit edilmesi ve 14.10.2022 tarihli Bilirkişi Raporu karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Ek Karar Bakımından Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 31.03.2023 tarihli ve 2023/636 Esas, 2023/827 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,