Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1691 K.2023/1272

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 2022/2786 iddianame numaralı 10.08.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 151/1, 53, 58 maddelerinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Afyonkarahisar 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2022 tarihli ve 2022/679 Esas, 2022/575 Karar sayılı kararı ile hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından tutuklu yargılanan sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h, 143, 53, 58 maddelerinden 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ikinci kez mükerrirliğe, hak yoksunluklarına ve tutukluluk halinin devamına; 151/1, 168/1, 53, 58 maddelerinden 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, ikinci kez mükerrirliğe ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin anılan kararlarının sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesisnin 27.10.2022 tarihli ve 2022/3712 Esas, 2022/2831 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak her iki hükme ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine ve sanığın tutukluluk halinin devamına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebeplerinin, "hırsızlık kastıyla hareket etmediğine, eylemin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağına" yönelik olduğu, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin ise, "sanığın suç kastıyla hareket etmediğine, lehe hükümlerin, uygulanması gerektiğine, cezanın ağır olduğuna" yönelik olduğu tespit edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Şikâyetçi ...'nın Boyacı Ömer isimli işyerinde işçi olarak çalışmakta olan sanığın olay gecesi iş yerine gelerek şikâyetçiye ait dükkânın camını kırıp, şikâyetçiye tamir için bırakılan ve dükkânın önünde park halinde bulunan şikâyetçi ...'ya ait Fiat Uno marka aracın anahtarını dükkânın içerisinden aldığı ve bu anahtarla suça konu aracı çalıştırıp çaldığı,

sonrasında aynı gece saat 01.00 sıralarında işyerine gelen şikâyetçinin, dükkânın halini görüp aracın çalındığını anlayarak polisi araması üzerine yapılan PTS sorgusunda geçiş halinde tespit edilen aracın sanık tarafından kullanıldığı seyir halinde iken kontrol noktasında kolluk tarafından durdurularak yakalandığı; sanığın ikrarı, şikâyetçilerin beyanları, dosya içerisindeki belgeler, tutanaklar ve tüm dosya kapsamından eylemlerin sanık tarafından işlendiği kabul edilerek, atılı suçlardan cezalandırılmasına, tutuklanmasına ve tutukluluk halinin devamına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan kabul edilen hükme ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın kaldırılarak, her iki hüküm yönünden düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ve sanığın tutukluluk halinin devamına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının temyizinin mümkün olmaması karşısında; inceleme konusu suçun 5271 sayılın Kanun'un 286/3 maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ile müdafiinin temyiz istemlerinin aynı Kanun'un 298/1 maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık müdafii ile sanığın temyiz sebepleri yönünden;

Sanığın aşamalardaki ikrarı, şikâyetçilerin beyanları, dosya içerisindeki belgeler, tutanaklar ve tüm dosya kapsamından eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğu ve sanık tarafından kasten işlendiği; kurulan hükümde teşdit gerekçesi ile 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmama gerekçesinin yerinde olduğu,

sonuç ceza miktarı itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 50., 51. maddelerinin ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanamayacağı anlaşılmakla, sanık müdafi ile sanığın temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık saptanmamış, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A) Sanık hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1 maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

B) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;