Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16969 K.2025/7922

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 51. maddesinin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında, 1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir, bu sürenin alt sınırı mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz. Cezayı ertelemenin yasal sonucu olmasından dolayı zorunlu olarak hükmedilmesi gereken “denetim süresine” ilişkin hatalar “aleyhe değiştirme yasağına” konu oluşturmaz.

Somut olayda, kamu malına zarar verme suçundan sonuç olarak verilen 10 ay hapis cezasına ilişkin cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresinin "sonuç cezası kadar denetim süresi" belirlendiğinin belirtilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,

hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'unn 51/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan “sonuç cezaları kadar” ibaresinin çıkartılarak yerine “1 yıl” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II. Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak. 1.Sanığın, ....

Noterliğine ait duvarı kırmak suretiyle içeri girmeye çalıştığı esnada olay yerine gelen kolluk görevlilerini görüp hırsızlık yapamadan kaçtığı şeklindeki eyleminin, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması, 2. Sanığın adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıkası olmadığı, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun niteliği gereği giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zararın bulunmadığı,

suç tarihinde kayden sabıkasız olan sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231/6-b bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken “suç nedeniyle ortaya çıkan zararı karşılamamış olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 231/5.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,” biçimindeki yasal ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, 3. Kabule göre de.