Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1724 K.2023/7104

Başsavcılığının 30.12.2021 tarihli ve 2021/144744 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30/10/2007 tarihli ve 2007/4-200 esas, 2007/219 sayılı ilâmında belirtildiği üzere, uzlaştırma kurumu her ne kadar 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 253 ve 254. maddelerinde hüküm altına alınarak usul hukuku kurumu olarak düzenlenmiş ise de, fail ile devlet arasındaki ceza ilişkisini sona erdirmesi bakımından maddi hukuka da ilişkin bulunması nedeniyle yürürlüğünden önceki olaylara uygulanabileceği, bu uygulamanın sadece görülmekte olan davalar bakımından geçerli olmayacağı,

5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesindeki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." şeklindeki hüküm uyarınca kesinleşmiş kararlar bakımından da uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiği ancak 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinin 2. cümlesindeki “Uzlaşma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklinde hüküm her ne kadar suç tarihi olan 29/11/2008 tarihinden sonra 26/06/2009 tarihinde anılan maddeye eklenmiş ise de,

mala zarar verme suçu yönünden suç tarihi itibarıyla 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasında “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresinin bulunduğu ve 5237 sayılı Kanun’un 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun aynı Kanun’un 168. maddesine göre “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” kapsamında olduğundan uzlaşma hükümlerine tâbi olamayacağı, 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasındaki “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı ancak bu defa da, “Uzlaşma kapsamına giren bir suçun,

bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki hükmün yürürlükte olması nedeniyle, suç tarihinde işlenmiş olsa bile uzlaştırma kapsamına girmeyen nitelikli hırsızlık ve nitelikli işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarıyla birlikte işlenmiş mala zarar verme suçu için uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağı nazara alınmadan talebin reddine karar verilmesi gerekirken mala zarar verme suçu yönünden hükümlüler haklarında yazılı şekilde düşme kararları verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlüler hakkında İzmir

11. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2009 tarihli ve 2008/905 Esas, 2009/462 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143/1 ve 168. maddeleri gereğince 9 ay 10 gün hapis cezasına, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4 ve 119/1-c. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezasına, mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151/1 ve 168. maddeleri gereğince 1 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunduğu, anılan kararların temyiz edilmesi üzerine kararların Yargıtay (Kapatılan)

13. Ceza Dairesinin, 20.06.2013 tarihli ilâmıyla onanarak kesinleştiği, hükümlü ...'ın 6763 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesi ve bu nedenle hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün kesinleşmesinden sonra hukukî durumunun uzlaşma hükümleri yönünden yeniden değerlendirilmesine yönelik talebi üzerine İzmir

11. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2019 tarihli ve 2008/905 Esas, 2009/462 Karar sayılı ek kararı mala zarar verme suçu yönünden açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 254/2 ve 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verildiği; yine hükümlü ... hakkında mala zarar verme suçu bakımından infazın durdurulması ve dosyanın Uzlaştırma Bürosuna gönderilmesine ilişkin İzmir

11. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2020 tarihli ve 2008/905 Esas, 2009/462 Karar sayılı ek karara yönelik itiraz üzerine İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.07.2020 tarihli ve 2020/1195 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine ve devamında Yerel Mahkemece 07.01.2021 tarihli ek kararla uzlaşma nedeniyle düşme kararı verildiği ve kanun yararına bozma kararı doğrultusunda İzmir

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.07.2020 tarihli ve 2020/1195 Değişik İş sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede. 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinin 2. cümlesinde yer ...,“Uzlaşma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki hükmün, suç tarihi olan 29.11.2008 tarihinden sonra 26.06.2009 tarihinde yürürlüğe girdiğinden bahisle İzmir

11. Asliye Ceza Mahkemesince 09.04.2019 ve 07.01.2021 tarihli ek kararlar ile mala zarar verme suçunun uzlaşmaya tabi olduğundan bahisle kamu davasının düşmesine karar verilmiş ise de, suç tarihi itibarıyla, 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasında “Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile,

etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez...." şeklinde düzenlemenin bulunduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun aynı Kanun’un 168. maddesine göre “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” kapsamında olduğundan uzlaşma hükümlerine tâbi olamayacağı, 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasındaki “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı ancak, “Uzlaşma kapsamına giren bir suçun,

bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki hükmün yürürlükte olması nedeniyle, suç tarihinde uzlaştırma kapsamına girmeyen nitelikli hırsızlık ile birlikte işlenmiş ve etkin pişmanlık hükümlerine tabi olan mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde kararlar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İzmir