Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17514 K.2023/3983

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.03.2015 tarihli ve 2015/1413 Esas No.lu iddianamesi ile, sanıklar hakkında haklarında tedbir kararı bulunan eşleri olan katılanlara ait kıyafetleri katılanların babalarının evinin önünde yakmaları şeklindeki eylemleri nedeniyle mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 152/2-a ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Hatay

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/197 Esas, 2016/93 Karar sayılı kararı ile sanıkların mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151/1, 152/2-a, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. 3. Anılan kararın o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık ... ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

6. Ceza Dairesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2021/14806 Esas, 2022/10734 Karar sayılı ilâmı ile, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin süresinde olmadığından reddine, sanık ... ... müdafiinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine ise.

Ceza Genel Kurulu'nun 22.12.2022 tarihli ve 2022/6-462 Esas, 2022/833 Karar sayılı kararı ile, itirazın kabulü ile Daire kararının kaldırılmasına ve o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık ... ... müdafiinin temyiz isteklerinin bir bütün hâlinde incelenmesi için dosyanın Daireye gönderilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 167/1-a. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğine ve kabule göre sanıkların katılan sayısınca iki kez cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde tek bir ceza ile yetinilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. Sanık ... ... müdafii; süre tutum dilekçesi ile hükmü temyiz ettiğini bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların olay tarihinde boşanma aşamasında oldukları eşlerine ait giysileri iddianamede belirtilen şekilde kayınpederlerinin evinin önüne getirerek yaktıkları ve doğan zararı gidermediklerinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanıklar atılı suçlamayı inkar etmiş olup. Olay Yeri Görgü ve Tespit Tutanağı, Olay Yeri Krokisi, katılanların beyanları ile tanık A.A'nın aşamalardaki ifadeleri dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Görüşü Yönünden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 01.03.2022 tarihli ve 2020/13-429 Esas, 2022/131 Karar sayılı kararında bahsedildiği üzere.

5237 sayılı Kanun'un 152/2-a. maddesinde düzenlenen yakarak mala zarar verme suçunun oluşabilmesi için yakma eylemi sonrasında somut bir tehlikenin ortaya çıkması gerekliliğinin bulunmadığı, maddede düzenlenen bu nitelikli hâlin uygulanabilmesi için eşyanın yakılmasının yeterli olduğu, yakma eyleminin yayılarak yangın boyutuna ulaşması durumunda ise hem yakarak mala zarar verme suçunun; hem de kasten ya da taksirle yangın çıkarmak ya da yangın tehlikesine neden olmak suçlarının oluşacağı, bu durumda farklı nevinden fikri içtima kuralları gereğince en ağır cezayı gerektiren suçtan mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiği dikkate alındığında;

sanıkların, katılanlara ait eşyaları tanık A.A'nın ikametinin önünde zarar verme kastıyla yakmaları şeklinde gerçekleşen ve yangın ya da yangın tehlikesi ortaya çıkarmaksızın yalnızca suça konu eşyaları kullanılamaz duruma getirmeye yönelik eylemlerinin, uzlaşma kapsamında bulunmayan yakarak mala zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. B.

O Yer Cumhuriyet Savcısı ile Sanık ... ... (...) Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla; sanık ... ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak.

1. Tüm dosya içeriğine göre; sanık ... ... ile katılan ...'ın, sanık ... ... ile katılan ...'ın evli ve katılanların da kardeş oldukları; olay günü sanıklar ... ile ...'nın katılanlar ... ve ...'a ait olan kıyafetlerin bulunduğu çanta ile çuvalı tanık A.A'nın ikametinin önüne getirip yaktıkları somut olayda; sanıkların katılanlara yönelik iki ayrı mala zarar verme suçundan cezalandırılmaları yerine sanıklar hakkında yazılı şekilde tek mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Katılanların olay tarihinde haklarında Aile Mahkemesi tarafından verilmiş olan tedbir kararları bulunduğunu beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanıklar ile katılanlar arasında suç tarihini kapsar biçimde verilmiş bir ayrılık kararı olup olmadığı araştırıldıktan sonra sonucuna göre sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik, sanık ... hakkında ise katılan ...'a yönelik mala zarar veme suçları bakımından 5237 sayılı Kanun'un 167/1-a veya 167/2. maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR